دیسپلازی در سگ‌ها

دررفتگی مفصل؛ این دو کلمه صاحبان نژادهای عظیم الجثه سگ را به وحشت می‌اندازد. و می‌تواند کیفیت زندگی سگ را کاهش داده و برای صاحب سگ دردناک باشد.

دانستن مطالب زیر، درمورد دررفتگی لگن مثل گزینه‌های درمانی و روش‌های پیشگیری برای داشتن سگی سالم، خوشحال و فعال، برای همه صاحبان سگ ضروری است.

دیسپلازی چیست؟

دیسپلازی سگ یک بیماری اسکلتی است که به خصوص در نژاد های غول‌پیکر سگ‌ها رخ می‌دهد. اما می‌تواند در نژادهای کوچک تر نیز اتفاق بیفتد. برای درک بهتر این بیماری، صاحبان سگ ابتدا باید با آناتومی‌مفصل لگن آشنا شوند.

مفصل لگن مثل یک توپ و حفره عمل می‌کند. در سگ‌های مبتلا به دررفتگی لگن، این مفصل به درستی شکل نگرفته و به جای حرکت نرم، ساییده می‌شود. این پدیده به مرور زمان منجر به زوال و اختلال در عملکرد مفصل میگردد.

علت دیسپلازی

اولین علت دیسپلازی وراثت است. دررفتگی لگن ارثی است و به خصوص در نژادهای بزرگ جثه سگ‌ها، مثل دین بزرگ، سینت برنارد، لابرادور رتریور و ژرمن شپرد شایع است. این عامل پیش تعیین شده ارثی میتواند با عوامل محیطی مانند رشد بیش از اندازه، فعالیت، وزن سگ و تغذیه او تشدید شود.

نژاد های عطیم الجثه توله سگ‌ها به مواد مغذی مخصوص و غذا های خاص نیاز دارند. این غذا ها می‌تواند از رشد بیش از اندازه که منجر به اختلالات اسکلتی مثل دررفتگی لگن، آرنج و دیگر بیماری های مفصلی می‌شود، جلوگیری کنند.

کاهش نرخ رشد این نژادها به مفاصل آن‌ها بدون فشار بیش از اندازه، اجازه رشد داده و به پیشگیری از مشکلات بعدی کمک میکند. به خاطر داشته باشید که دررفتگی لگن تنها نژاد های عظیم الجثه را مبتلا نمیکند.

مواد مغذی نامناسب و ناکافی و همچنین فعالیت بیش از اندازه یا کم نیز می‌تواند در ابتلا به دررفتگی لگن تاثیر داشته باشند. چاقی می‌تواند فشار زیادی بر مفاصل سگ وارد کند که باعث تشدید یا وقوع بیماری هایی همچون دررفتگی لگن می‌شود. برای انتخاب بهترین رژیم غذایی و اندازه فعالیت روزانه موردنیاز برای سلامت سگ با دام پزشک خود مشورت نمایید.

صاحبان سگ‌های کوچکتر نیز در امان نیستند. نژاد های کوچک یا متوسط سگ‌ها هم می‌توانند به دررفتگی لگن مبتلا شوند.

دررفتگی لگن در سگ‌ها