یکی از سخت‌ترین رفتارها برای مسلط شدن سگ، این است؛ چطور به سگ‌تان آموزش دهید «بماند»

این فرمان باید به‌خوبی برای سگتان تعریف ‌شده باشد.

شامل آموزش ماندن در چند مرحله و همین‌طور آموزش رفتار در جهت عکس است.

از آخر شروع می‌شود و در جهت عکس برای ماندن به مدت طولانی‌تر و مطمئن‌تر پیش می‌رود.

یک شروع و پایان مشخص تعیین کنید

اولین و مهم‌ترین قانون برای «بمان»، داشتن یک شروع و پایان مشخص است.

یعنی جفت کردن فرمان «بمان» با کلمه‌ای برای آزاد کردن که نشان بدهد، «بمان» تمام شده است.

کلمات معمول برای آزاد کردن اوکی، آزاد، مرخص و تمام است.

یک کلمه برای آزاد کردن فرمان انتخاب کنید و از آن کلمه تنها وقتی که ماندن سگ تمام شده است، استفاده کنید.

برای آموزش کلمه‌ی آزاد کردن، سگ‌تان را در موقعیتی که دوست دارید قرار دهید؛ نشسته، خوابیده یا ایستاده.

بعد به سگ فرمان بمان بدهید، تقریباً بلافاصله کلمه‌ی آزاد کردن فرمان را بگویید و به او پاداش بدهید.

اگر سگ‌تان با شنیدن کلمه‌ی آزاد شدن فرمان حرکت نکرد. یک قدم به عقب بروید.

دست بزنید یا به نحوی دیگر تعاملی مثبت ایجاد کنید تا به او بفهمانید که حرکت کردن اشکالی ندارد.

مراقب باشید

هنگام آموزش «بمان»، مواظب این مشکلات معمول باشید.

وقتی در دست‌تان غذا دارید به سگ‌تان فرمان «بمان» ندهید.

این کار فقط او را تشویق می‌کند تا دنبال شما بیاید.

همیشه سگ‌تان را صدا نزنید تا بعد از ماندن پیش شما بیاید.

این باعث می‌شود که همیشه انتظار بازخوانی داشته باشد. با ترک کردن سگ‌تان و سپس برگشتن پیش او قبل از این‌که کلمه‌ی آزاد را بگویید، تمرین کنید.

سه میم مهم؛

مدت، مسافت و موجب حواس‌پرتی

وقتی‌که با موفقیت یک کلمه‌ی آزاد کردن فرمان را به فرمان «بمان» مربوط کردید، حال آماده هستید که به سراغ قدم بعدی بروید.

مربی‌های سگ به آن «سه میم» می‌گویند؛ مدت، مسافت و موجب حواس‌پرتی.

مدت، زمانی است که سگ‌تان در حالت «بمان» است.

مسافت، فاصله‌ی شما از سگ‌تان است.

موجب حواس‌پرتی هر اتفاقی است که در مدت ماندن سگ می‌افتد.

مدت

زمانی که سگتان در حالت «بمان» است را مدت می‌گویند. برای شروع سگتان را در هر وضعیتی که دوست دارید قرار دهید.

نشسته، خوابیده یا ایستاده. فرمان «بمان» را بدهید و بدون این‌که حرکت کنید تا سه بشمارید و با استفاده از کلمه‌ی آزاد کردن سگتان را آزاد کنید.

مدت‌زمانی که از سگ‌تان می‌خواهید که بماند را هر دفعه به مدت دو تا سه ثانیه زیاد کنید.

اگر سگ‌تان فرمان «بمان» را شکست، به حالت اول برش گردانید و از او بخواهید به مدت کمتری که در آن با موفقیت عمل کرده بود، بماند.

مسافت

فاصله گرفتن از سگتان را مسافت می‌نامیم و معمولاً صاحبان در این مرحله‌ی آموزش عجله می‌کنند.

آموزش مسافت در فرمان بمان به معنای واقعی کلمه، هر بار نیم قدم پیش می‌رود.

سگ‌تان را در هر وضعیتی که دوست دارید قرار دهید و فرمان بمان را بدهید

با یک پا قدمی به عقب بردارید، به سمت عقب متمایل شوید و سپس به‌طرف سگ‌تان برگردید و او را آزاد کنید.

بعد یک قدم کامل عقب بروید و سپس به سمت سگ‌تان برگردید تا او را آزاد کنید و به او جایزه بدهید.

این کار را به آهستگی ادامه دهید و هر بار فقط یک قدم عقب‌تر بروید.

به یاد داشته باشید، در دستی که با آن به سگ‌تان فرمان «بمان» را می‌دهید، غذا نداشته باشید.

همین‌طور، پیش از آزاد کردن سگتان به پیش او برگردید و همیشه او را صدا نکنید تا بعد از «بمان» پیش شما بیاید.

موجب حواس‌پرتی

هر چیز کوچک با بزرگی که در طول ماندن سگتان اتفاق می‌افتد، موجب پرت شدن حواس او می‌شود.

مهم است که پیش از اضافه کردن عوامل حواس‌پرتی، بنیان قوی از کلمه‌ی آزاد کردن، مدت و مسافت «بمان» داشته باشید.

وقتی‌که عوامل حواس‌پرتی را اضافه می‌کنید، با چیزی آسان در خانه یا حیاط پشتی شروع کنید و بعد به‌تدریج حواس‌پرتی‌های بیشتر در محیط‌های مختلف اضافه کنید.

یک تکنیک خوب، استفاده از جایزه‌های باارزش‌تر در حین اضافه کردن و آشنایی با عوامل حواس‌پرتی است.

استحکام

مردم عاشق سگ‌های‌شان هستند چون به ما کمک می‌کنند که در زمان حال زندگی کنیم.

سگ‌ها به‌شدت در اینجا و حالا زندگی می‌کنند.

یعنی هر چیز، همه‌چیز و حتی هیچ‌چیز نمی‌تواند باعث شود که یک سگ فرمان «بمان» را بشکند.

استحکام مرحله‌ی مهمی از آموزش «بمان» برای قابل‌اطمینان بودن در شرایط مختلف است.

همیشه ساده شروع کنید و به‌تدریج چیزی که از سگ می‌خواهید را افزایش دهید.

استحکام زمان

علم ادراک سگ‌سانان به ما می‌گوید که سگ‌ها از هر فاصله‌ای متوجه می‌شوند که آیا به آن‌ها توجه می‌کنیم یا نه.

وقتی‌که خودتان می‌نشینید، دراز می‌کشید، کتاب می‌خوانید، تلویزیون می‌بینید یا آشپزی می‌کنید، از سگتان بخواهید که بماند و این‌گونه تمرین کنید.

در فواصل مختلف برای ماندن به او جایزه بدهید اما تا وقتی‌که شما کلمه‌ی آزاد کردن را نگفته‌اید، به او اجازه ندهید که بلند شود.

استحکام مسافت

دور شدن از سگتان است و شامل از دید او خارج شدن هم می‌شود.

از زوایای مختلف از سگتان دور شوید؛ چه از کنار یا قطری و/یا دور شدن از سمت پشت سر سگ‌تان.

وقتی‌که از دید او خارج می‌شوید از یک آینه برای دیدن او از گوشه‌ها استفاده کنید.

می‌توانید او را با زاویه در مقابل یک آینه‌ی دیواری بگذارید یا تا جایی که ممکن است به‌طور نامحسوس از یک آینه دستی استفاده کنید.

استحکام در مقابل موجب حواس‌پرتی، یکی از سخت‌ترین کارهاست.

ایده‌هایی برای این کار شامل زمین زدن یا غلتاندن توپ، بالا و پایین پریدن، یا دویدن از کنار سگ‌تان، وقتی‌که او تحت فرمان «بمان» است، می‌شود.

به یاد داشته باشید که آهسته شروع کنید و به سمت چیزهایی که برای سگ‌تان جالب‌تر است بروید.

یک نشانه که می‌تواند مفید باشد، استفاده از «ولش کن» در زمان ماندن است.

معمولاً در مواجهه با عوامل حواس‌پرتی، اطلاعات اضافی که به سگ‌ها یادآوری می‌کند که بمانند و اسباب‌بازی را رها کنند، احتمال موفقیت را افزایش می‌دهد.

توصیه‌های بیشتر

اگر فکر می‌کنید که سگتان ممکن است حرکت کند، فرمان بمان خود را تکرار کنید.

سگتان را برای موفقیت آماده کنید. هر کاری که احساس می‌کنید نیاز است را انجام دهید تا به سگ‌تان کمک کنید تا موفق شود.

هرچقدر میزان موفقیتشان بالاتر برود، در مورد رفتار ماندن، قابل‌اطمینان‌تر می‌شوند.