اگر دیسپلازی لگن سگ شما خفیف باشد، یا به علت دلایل مالی و پزشکی جراحی برای او مناسب نباشد، دام پزشک شما روشی به غیر از جراحی پیشنهاد می‌دهد.

بسته به وضعیت سگ شما، دام پزشک موارد زیر را پیشنهاد میکند:

  • کاهش وزن برای برداشتن فشار از روی لگن و درمان دیسپلازی
  • محدود کردن فعالیت به خصوص روی سطوح سخت
  • فیزیوتراپی
  • داروهای ضدالتهاب (داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی (NSAIDS)، آسپیرین، کورتیکواستروئید ها
  • اصلاح کننده های مایع مفصلی

اگر جراحی برای سگ شما مناسب باشد، گزینه های دیگری نیز وجود دارند. هرچند روش های متفاوت جراحی وجود دارند، رایج ترین جراحی ها برای دیسپلازی لگن عبارتند از:

  • استئوتومی دوگانه یا سه گانه لگن (DPO/TPO)
  • استئوتومی سر فمورال (FHO)
  • جایگزینی کامل لگن (THR)
  • DPO/TPO

جراحی DPO/TPO معمولا برای سگ‌های زیر ۱۰ ماه انجام میشود. در این جراحی، جراح عملکرد میان توپ و حفره مفصل را با بریدن قسمتی از استخوان لگن و چرخش این قسمت ها بهبود میبخشد.

FHO

جراحی FHO میتواند در سگ‌های بالغ یا جوان صورت گیرد. جراحی شامل بریدن سر فمورال، یا “توپ” مفصل لگن میشود که به ایجاد یک مفصل “تقلبی” توسط بدن و بهبود دیسپلازی لگن منجر میشود. FHO عملکرد نرمال لگن را برنمیگرداند، اما میتواند برای کنترل درد گزینه مناسبی باشد.

THR

تاثیرگذارترین جراحی برای دیسپلازی لگن، جایگزینی کامل لگن میباشد. جراح همه مفصل را با ایمپلنت های فلزی و پلاستیکی جایگزین کرده، که عملکرد لگن را به دامنه طبیعی بازمیگرداند و بیشتر ناراحتی و درد دیسپلازی لگن را از بین میبرد.

درمان نهایی سگ مبتلا به دیسپلازی لگن

سگ‌های مبتلا به دیسپلازی لگن معمولا در صورت درمان، طول عمر بالا و باکیفیتی خواهند داشت. اگر فکر میکنید سگ شما به دیسپلازی لگن مبتلاست، با دام پزشک خود برای انتخاب گزینه های درمانی و تغییرات روش زندگی سگ مشورت کرده تا راحتی او را تا سنین کهنسالی تضمین کنید.