آیا سگ‌ها به سرطان پوست مبتلا می‌شوند؟

سگ ها همچون انسان می‌توانند به سرطان پوست مبتلا شوند.

در حقیقت، تومورپوستی رایج ترین تومور تشخیص داده شده در سگ ها است.

به این علت که این تومور ها برخلاف انواع دیگر به راحتی با چشم غیرمسلح دیده می‌شوند.

خوشبختانه، اینگونه شما و دامپزشک شانس بیشتری برای تشخیص زودهنگام این نوع سرطان خواهید داشت.

احساس شما قابل درک است

کلمه «سرطان» ترس و دلهره را به دل صاحبان سگ می‌اندازد، اما همه تومور ها سرطانی نیستند.

شایع ترین تومور یافت شده در سگ ها لیپوماس بوده که از سلول های چربی تشکیل شده است.

از دیگر توده های رایج میان سگ ها کیست های چربی هستند، که میتوانند سرطانی شوند.

اگر دامپزشک سگ شما را مبتلا به سرطان پوست تشخیص داده، یابه سرطانی بودن تومور یا برآمدگی در سگ خود مشکوک هستید، احساس ترس و نگرانی شما قابل درک است.

دامپزشک شما بهترین منبع برای سوال درمورد سلامت سگ و مشکلات پوستی اوست.

هرچند در این مقاله اطلاعاتی درباره سرطان پوست سگ ها ذکر شده که باید برای درک شرایط سگتان آن ها را بدانید.

علل ابتلا به سرطان پوست

سرطان پوست علل مختلفی دارد؛ درست مانند انسان.

ژنتیک نقش مهمی در شانس ابتلا به سرطان در هر سگ ایفا می‌کند.

در حقیقت، اینگونه به نظر میرسد که ژنتیک اولین عامل ابتلا به سرطان پوست در سگ ها است.

عوامل تشدید کننده بروز سرطان پوست در سگ ها شامل نور خورشید، مواد شیمیایی محیطی، هورمون های غیرطبیعی و ویروس های خاص می‌شود.

انواع سرطان پوست در سگ ها

درست مثل تنوع لایه های پوستی، انواع مختلفی از سرطان پوست در سگ ها وجود دارد.

هر لایه و ماده سازنده پوست تومور خاصی را تشکیل میدهد، که برخی از آن ها سرطانی هستند.

برخی از انواع رایج سرطان پوست در سگ ها عبارتند از:

·        ملانوم بدخیم

·        تومور ماست سل

·        سرطان سلولسنگفرشی

·        تومور های سلول هیستویستیک

·        فیبراسارکوم

 ملانوم بدخیم

ملانوم ها می‌توانند بدخیم یا خوش خیم باشند.

این تومور ها اغلب رنگدانه های تیره داشته یا رنگدانه ندارند.

ملانوم های خوش خیم رایج ترند، اما ملانوم های بدخیم به علت رشد سریع و گسترش به دیگر اندام ها خطرناک ترند.

ملانوم های بدخیم بیشتر روی لب ها، دهان و ناخن ها یافت می‌شوند.

براساس تحقیقات، سر، گردن و پوست بیضه نیز مستعد سرطان پوست هستند.

نژاد های خاص مانند مینیاتور و اسنوزر های استاندارد، تریراسکاتلندی، و همینطور جنس نر، شانس بیشتری برای ابتلا به این سرطان دارند.

ملانوم های بدخیم توده های برجسته، معمولا زخمی و در دهان به رنگ خاکستری یا صورتی هستند.

ملانوم بدخیم ناخن، به شکل ورم در انگشتان ظاهر شده و حتی باعث از بین رفتن ناخن و استخوان زیر آن میشود.

تومور های ناخن اغلب عفونی شده و منجر به تشخیص اشتباه بیماری می‌گردند.

این نوع از تومور ها به دیگر اندام های بدن گسترش پیدا کرده و شانس بهبودی را کاهش می‌دهند.

تومور ماست سل

تومورهای ماست سل شایع ترین نوع تومور های سرطانی پوست هستند.

ماست سل ها هیستامین آزاد کرده که باعث بروز علائم آلرژی مصل خارش در سگ ها می‌شود.

تومور های ماست سل، نوع سرطانی این سلول ها (ماست سل ها) هستند و می‌توانند در هر قسمت از پوست سگ یا حتی در ارگان های داخلی یافت شوند.

شایع‌ترین مناطق برای رشد این تومور ها دست و پا، پایین شکم و سینه هستند.

یک چهارم این تومور ها در دست و پای سگ یافت می‌شوند.

نژادهای باکسر، پاگز، ریدبکس رودزیا، باستن تریر و دیگر نژاد های ترکیبی به این نوع تومور مستعد هستند، که بیشترسگ های ۸ تا ۱۰ سال را شامل می‌شود.

درمان سرطان مشکل بوده و سگ شما ممکن است براثر آزاد شدن سموم در بدن و آزاد شدن هیستامین علائمی همچون زخم معده را بروز دهد.

سرطان سلول سنگ‌فرشی

سرطان سلول سنگفرشی پوست شایع ترین سرطان تشخیص داده شده در پوست است و بیشتر سگ های مسن تر را درگیر میکند.

به خصوص نژاد های بلادهاوند، بست، هاوند و پودل استاندارد.

این تومور ها به خصوص در نواحی سر، پایین پا، پشت و شکم یافت شده و به صورت نواحی برآمده سخت و زمخت ظاهر می‌شوند.

قرارگیری در معرض نور خورشید میتواند از دلایل ابتلا به سرطان سلول سنگفرشی باشد.

اما به گفته بنیاد ملی سرطان سگ، “در سگ ها نظریه قرار گیری در معرض نور خورشید چندان واضح نیست.

به نظر میرسد ارتباطی با ویروس پاپیلوما وجود داشته باشد.”

این تومور ها معمولا در ناحیه شکم ظاهر میشوند که کمترین حفاظت را توسط موهای بدن دارند.

 تومورهای سلولی هیستوسیتیک

سلول های هیستوسیتیک یک نوع سلول پوستی هستند.

وقتی این سلول ها در تومور تکثیر میشوند، در دسته بندی تومور سلول های هیستوسیتیک جای میگیرند.

این نوع تومور بسیار متداول بوده و سگ های زیر ۳.۵ سال را مبتلا میکند.

به خصوص نژاد های تریراسکاتلندی، بولداگ، گری هاوند، باکسر، باستنتریر و شارپی چینی.

سه نوع تومور سلول هیستوسیتیک وجود دارد

هیستوسیتوماس، که متداول ترین نوع بوده، هیستوسیتوسیس سیستمیک که اغلب سگ های نژاد برنیز مانتین را مبتلا میکند.

هیستوسیتوسیس بدخیم که آن ها نیز اغلب سگ های نژاد برنیز مانتین را مبتلا کرده و در اندام های داخلی ظاهر می‌شوند.

فایبروسارکوم

منشا فایبروسارکوم و تومور سلول اسپیندل بافت متصل کننده پوست و بافت زیرین پوست است.

این تومور ها شکل های مختلفی داشته و در عین سرعت رشد پایین، پس از برداشته شدن دوباره رشد می‌کنند.

خوشبختانه، این نوع تومور ها به ندرت به قسمت های دیگر بدن گسترش می یابند.

فایبروسارکوم معمولا سگ هایی با سنین متوسط یا بیشتر (۱۰ سال) را درگیر میکند.

گاهی اوقات، فایبروسارکوم پیشرفته می‌تواند روی سگ تاثیر بگذارد.

دام پزشک نمونه تومور را به پاتولوژی فرستاده تا از درجه (نرخ رشد سلولی در تومور)  تومور آگاه شود. این کار باعث درمان دقیق تر سگ می‌شود.

این نوع از تومور بیشتر در دست و پا یافت می‌شود.

برخی اوقات علاوه بر حمله به بافت های مجاور و تاثیربر عملکرد آن‌ها، این تومور ها می‌توانند خونریزی کرده، زخمی شده و عفونت کنند.