خلاصه‌ی تاریخی بلژین شپرد: در بلژیک، در اواخر قرن ۱۸ سگ‌های گله‌ی زیادی وجود داشتند که نوع‌های متفاوت و پوشش‌های بسیار ناهمگون داشتند. برای سروسامان دادن به این وضعیت، چند نفر از دوست داران سگ پر اشتیاق، از پروفسور ا. رول(A. Reul)  از دانشکده‌ی دامپزشکی کورگم (Cureghem veterinary Medical School) راهنمایی خواستند.

باید ایشان را پیشگام و بنیان‌گذار این نژاد در نظر گرفت. بلژین شپرد به‌طور رسمی بین سال‌های ۱۸۹۱ و ۱۸۹۷ متولد شد. در ۲۹ سپتامبر سال ۱۸۹۱ کلاب سگ‌های بلژین شپرد در بروکسل تأسیس شد و در ۱۵ نوامبر همان سال در کورگم پروفسور ا. رول اجتماعی از ۱۱۷ سگ را ترتیب داد و این‌گونه توانست با انتخاب بهترین سگ‌ها، این نژاد را بازگرداند.

در سال‌های بعد، یک روش انتخابی واقعی را در پیش گرفتند و با چند سگ اصلاح نژادی، آمیزش‌های بسیار نزدیک درون نژادی را به عمل رساندند. در ۳ آوریل ۱۸۹۲، کلاب بلژین شپرد اولین استاندارد نژاد با جزییات را تدوین کرد که شامل یک نوع نژادی با ۳ زنگ پوشش بود. اما همان‌طور که در آن زمان گفته شد، بلژین شپرد متعلق به مردم عادی بود و درنتیجه این نژاد هنوز از اعتبار کافی برخوردار نبود.

درنتیجه تا سال ۱۹۰۱ بلژین شپرد در کتاب اصلاح نژادی جامعه سلطنتی سنت اوبرت (Royal Saint-Hubert Society Stud Book L.O.S.H.) ثبت نشده بود. در سال‌های بعد، پیشگامان و دوست داران بلژین شپرد با اراده‌ی زیاد شروع به کار کردند تا این نژاد را همگون کنند و اشکالات آن را اصلاح کنند. می‌توان گفت که تا سال ۱۹۱۰ نوع و روحیه‌ی بلژین شپرد، تعیین شده بود. در تاریخچه‌ی بلژین شپرد، مسئله‌ی انواع و رنگ‌های مختلف اما قابل‌قبول برای این نژاد منجر به بحث‌وجدل‌های زیادی شد. از طرف دیگر، ریخت‌شناسی، روحیات و مناسب بودن این سگ برای کار، هیچ‌گاه موردبحث نبوده است.

ظاهر کلی: بلژین شپرد یک سگ با اندازه‌ی متوسط و ابعاد هماهنگ است که ظرافت و قدرت را ترکیب می‌کند. ماهیچه‌های خشک و قوی دارد و قد و طول او هم‌اندازه است. متعلق به فضای آزاد و محیط‌های روستایی است و برای تحمل کردن آب‌وهواهای مختلف بلژیک ساخته شده است. با بدن موزون و سری که بالا نگه داشته می‌شود، بلژین شپرد احساس قدرت و ظرافت را القا می‌کند که میراث چند نماینده‌ی انتخاب شده برای این نژاد کاری است. بلژین شپرد باید در وضعیت طبیعی و بدون تماس فیزیکی با مربی مورد قضاوت قرار گیرد.

تناسبات مهم: بلژین شپرد در یک مربع جا می‌گیرد (قد و طول بدن هم‌اندازه هستند.) عمق سینه تا نزدیکی آرنج‌ها است و طول پوزه هم‌اندازه یا کمی بلندتر از نصف طول سر است.

رفتار/روحیه: بلژین شپرد یک سگ محافظ و فعال، پرانرژی و همیشه آماده‌به‌کار است. در کنار مهارت ذاتی او برای نگهداری از گله، دارای تمام ویژگی‌های مهم بهترین سگ محافظ خانه نیز هست. این سگ بدون شک یک محافظ سرسخت و تیزهوش برای صاحبش است و تمام ویژگی‌های لازم برای یک سگ گله، نگهبان، مدافع و خدمتگزار است.

روحیه‌ی سرزنده و هوشیار و طبیعت با اعتمادبه‌نفس، بدون ترس و خشونت او باید در طرز ایستادن و حالت مغرور و مراقب چشمان براقش قابل‌مشاهده باشد. در قضاوت کردن این نژاد، روحیه‌ی آرام و شجاع او باید مدنظر قرار گیرد.

سر: بالا نگه داشته می‌شود، طولانی است، اما مبالغه‌آمیز نیست. صاف، مخروطی و خشک. جمجمه و پوزه تقریباً طول برابری دارند یا پوزه اندکی بلندتر است که ظرافت سر را تکمیل می‌کند.

بخش جمجمه

پهنای متوسط و در تناسب با طول سر، پیشانی صاف با یک شیار نامحسوس، پیشانی با خط فرضی امتداد پوزه موازی است؛ برآمدگی پس سر کوچک؛ تیغه‌های ابرو و استخوان‌های گونه برجسته نیستند. زاویه‌ی اتصال پوزه به جمجمه: متوسط.

بخش صورت

بینی: سیاه.

پوزه: طول متوسط، زیر چشم‌ها نسبتاً مخروطی؛ به‌تدریج به سمت بینی باریک می‌شود و شکل یک گوه طولانی را دارد. پل بینی صاف و موازی با امتداد خط بالای پیشانی است؛ دهان بزرگ، به این معنی که وقتی دهان باز است، خط اتصال لب‌ها به عقب کشیده می‌شود و آرواره‌ها به‌خوبی از هم فاصله دارند.

لب‌ها: نازک، محکم و پررنگ.

آرواره‌ها/ دندان‌ها: قوی دندان‌های سفید که منظم و محکم در آرواره‌های بزرگ جا گرفته‌اند. دندان‌های بالا و پایین به شکل لبه‌های قیچی بر هم قرار می‌گیرند؛ دندان‌های گازانبری در سگ‌های نگهبان گله مورد ترجیح است و اشکالی ندارد. دندان‌های کامل و مطابق قاعده‌ی دندانی. نبودن ۲ دندان p1 مشکلی ندارد و دندان‌های m3 در نظر گرفته نمی‌شوند.

گونه‌ها: خشک و نسبتاً صاف، اما ماهیچه‌ای. چشم‌ها: اندازه‌ی متوسط، نه برجسته و نه فرورفته، کمی بادامی‌شکل و مورب، رنگ قهوه‌ای، ترجیحاً تیره؛ خط دور چشم مشکی؛ نگاه مستقیم، سرزنده، باهوش و کنجکاو.

گوش‌ها: نسبتاً کوچک، بالا و با ظاهر مثلثی، پشت گوش‌ها گرد و سر آن‌ها تیز و سفت است، وقتی که سگ مراقب و گوش‌به‌زنگ است، گوش‌ها صاف و عمودی می‌شوند.

گردن: ایستاده، کمی طولانی و صاف، عضلانی، به سمت شانه‌ها به‌تدریج پهن می‌شود، زیر چانه چین‌وچروک (غبغب) ندارد، پس گردن کمی قوس‌دار است.

بدن

قوی است اما سنگین نیست. طول بدن از شانه تا کفل تقریباً برابر با قد سرشانه است.

خط بالای بدن: خط بالای کمر و گرده‌ها صاف است.

سرشانه‌ها: مشخص.

کمر: محکم، کوتاه و عضلانی.

گرده‌ها: سفت، کوتاه، پهن و عضلانی.

کفل: عضلانی، کمی مورب، به‌اندازه‌ی کافی پهن، اما نه زیاد از حد.

سینه: پهن نیست، اما عمیق است؛ قسمت بالای دنده‌ها قوس‌دار. از روبه‌رو، جلوی سینه پهن نیست، اما باریک هم نیست.

خط زیر بدن: از زیر سینه شروع می‌شود و به‌آرامی با یک قوس موزون به سمت شکم بالا می‌رود، که نه آویزان و نه فرورفته است، بلکه کمی بالا رفته و بزرگ است.

دم: نقطه‌ی اتصال دم بالا قرار دارد، در پایه محکم است و طول متوسط دارد، حداقل به مفصل پس‌زانو می‌رسد، اما ترجیحاً بلندتر است؛ در حال استراحت پایین می‌آید و در سطح پس‌زانو به بیرون پیچ می‌خورد. در حال حرکت کمی بالاتر است و پیچ انتهای دم محسوس‌تر می‌شود، اما هیچ‌گاه شکل قلاب به خود نمی‌گیرد یا کج نمی‌شود.

پاها

بالاتنه

ظاهر کلی: استخوان‌های محکم هستند، اما سنگین نیستند؛ عضله‌های خشک و قوی؛ پاهای جلو از همه طرف مستقیم و از دید جلو موازی هستند.

شانه‌ها: تیغه‌ی شانه بلند و مورب است و به‌خوبی به بدن متصل شده است و با استخوان بازو زاویه‌ای مناسب تشکیل می‌دهد که در حالت ایده‌آل بین ۱۱۰ تا ۱۱۵ درجه است. بازوها: بلند و کمی مورب.

آرنج‌ها: محکم، نه به سمت داخل، نه به سمت بیرون.

ساعد: بلند و مستقیم.

مچ (کارپوس): بسیار محکم و ظریف.

خرده‌گاه جلو (متاکورپوس): قوی و کوتاه، تا حد امکان عمودی یا کمی مورب به سمت جلو.

پنجه‌ها:گرد، پنجه‌های گربه‌ای؛ انگشت‌های خمیده و نزدیک به هم؛ کف پنجه‌ی ضخیم و ارتجاعی؛ ناخن‌های سیاه و محکم.

پایین‌تنه

ظاهر کلی: قوی ولی سبک، از دید کنار پاهای عقب عمودی هستند و از دید پشت، کاملاً موازی هستند.

ران‌ها: طول متوسط، پهن و به‌شدت عضلانی.

زانو: تقریباً روی خط عمودی زیر گرده قرار دارد؛ زاویه‌ی زانو عادی است.

ساق‌ها: طول متوسط، پهن و عضلانی.

مفصل پس‌زانو: نزدیک به زمین، پهن و عضلانی، با زاویه‌ی متوسط

خرده‌گاه عقبی (متاتارسوس): محکم و کوتاه، داشتن انگشت پنجم مطلوب نیست.

پنجه‌ها: ممکن است کمی بیضی‌شکل باشند. انگشت‌های خمیده و نزدیک به هم؛ کف پاهای ضخیم و ارتجاعی؛ ناخن‌های سیاه و قوی.

طرز راه رفتن/ حرکت کردن

سرزنده و حرکت آزاد در تمام سرعت‌ها؛ بلژین شپرد دونده‌ی خوبی است اما حرکت نرمال او راه رفتن و به‌خصوص یورتمه رفتن است. پاها موازی با خط میانی بدن حرکت می‌کنند. در سرعت بالا پاها به مرکز بدن نزدیک‌تر می‌شوند؛ در حالت یورتمه رفتن طول قدم‌ها متوسط است و حرکت متعادل و آسان است، با قدرت پیشرانه خوب از عقب، خط بالای بدن مستقیم می‌ماند و پاهای جلو زیاد بالا نمی‌روند. بلژین شپرد همیشه در حال حرکت است و به نظر خستگی‌ناپذیر می‌آید؛ راه رفتن او سریع، جهشی و سرزنده است. این سگ می‌تواند در سرعت بسیار بالا ناگهان تغییر مسیر بدهد. به دلیل شخصیت شاد و علاقه‌ی او به محافظت، تمایل به حرکت دایره دارد.

پوست: منعطف اما کشیده شده در سرتاسر بدن؛ کناره‌ی لب‌ها و پلک‌ها رنگدانه‌های زیادی دارند.

انواع پوشش

ازآنجاکه پوشش می‌تواند در طول، جهت، ظاهر و رنگ در بین بلژین شپردها متفاوت باشد، در این موضوع به‌خصوص، معیارهایی برای تشخیص ۴ نوع مختلف بلژین شپرد وجود دارد: گرونندال (Groenendael)، ترورن(Tervueren) ، مالینویس (Malinois) و لیکنویس (Laekenois). این چهار نوع به‌طور جداگانه قضاوت می‌شوند و هرکدام می‌توانند برنده‌ی جایزه‌ی CAC یا CACIB یا مقام رزرو شوند.

موها

در تمام انواع این نژاد، موها باید ضخیم، متراکم و خوش‌جنس و دارای یک خز زیرین پشمی که یک لایه‌ی محافظ فوق‌العاده است، باشند.

الف) موهای بلند: موهای روی سر، کنار گوش‌ها و پایین پاها کوتاه هستند، به‌جز پشت پاهای جلو که از آرنج تا مچ با موهای بلند پوشیده شده‌اند که به آن‌ها حاشیه می‌گویند. در بقیه‌ی بدن موها بلند و نرم هستند و در اطراف گردن و جلوی سینه موها بلندتر و متراکم‌تر هستند که حالت یک یقه یا دستمال‌گردن یا پیش‌بند را درست می‌کنند. جلوی گوش‌ها توسط دسته‌های ضخیم مو محافظت می‌شود. در پایه‌ی گوش‌ها موها ایستاده هستند و دور سر را فرا می‌گیرند. پشت ران‌ها با موهای بسیار متراکم پوشیده شده که به شکل یک شلوارک هستند. دم با موهای بلند و متراکم پوشیده شده که به شکل یک دسته پر هستند. گرونندال و ترورن مو بلند هستند.

ب) موهای کوتاه: موهای روی سر، کنار گوش‌ها و پایین پاها خیلی کوتاه هستند. موهای بقیه بدن نیز کوتاه هستند و روی دم و گردن موهای پرتری دارد که به شکل یک یقه از زیر گوش‌ها شروع می‌شود و تا زیر گلو می‌آید. همین‌طور پشت ران‌ها با حاشیه‌ی موهای بلند پوشیده شده‌اند. دم به شکل یک بلال است، اما مشابه یک دسته پر نیست. مالینویس موهای کوتاه دارد.

ج) موهای نامرتب: مشخصه‌ی اصلی موهای نامرتب، خشکی و زمختی موهاست که اکثراً زبر و نامرتب هم هستند. روی کل بدن حدوداً ۶ سانتی‌متر طول دارند، اما موهای روی پوزه، پیشانی و پاها کوتاه‌ترند. موهای دور چشم‌ها و پوزه نباید آن‌قدر بلند باشند که شکل سر را تغییر دهند، اما داشتن مو روی پوزه‌یک نکته‌ی اساسی است. دم نباید به شکل یک دسته پر باشد. لیکنویس موهای زمخت و نامرتب دارد.

رنگ ماسک: برای ترورن و مالینویس ماسک روی صورت خیلی مشخص است. یک ناحیه‌ی سیاه که لب‌های بالا و پایین، گوشه‌ی

چشم‌ها را می‌پوشاند. حداقل ۶ نقطه پوست باید سیاه باشد: دو گوش، ۲ پلک بالایی و لب‌ها. لایه‌ی رویین سیاه: در ترورن و مالینویس، لایه‌ی رویین سیاه به این معنی است که سر موها سیاه است و بر رنگ اصلی سایه می‌اندازد. درهرحال این رنگ سیاه باید مانند شعله‌ی آتش باشد و نباید به شکل لکه‌های سیاه یا راه‌راه باشد. در لاکینویس این سایه‌ی سیاه مشخص‌تر است.

گرونندال: فقط سیاه خالص.

ترورن: فقط رنگ حنایی با سایه‌ی سیاه یا خاکستری با سایه‌ی سیاه و ماسک سیاه؛ اما حنایی با سایه‌ی سیاه مورد ترجیح است. رنگ حنایی باید پررنگ باشد، نه روشن و رنگ و رو رفته. هر سگی که رنگ پوششی به‌جز حنایی با سایه‌ی سیاه دارد یا رنگ خز روشن‌تر از حالت مطلوب است، نمی‌تواند نمونه‌ی برگزیده‌ی این نوع باشد.

مالینویس: فقط حنایی با سایه‌ی سیاه و ماسک سیاه.

لاکینویس: فقط حنایی با کمی سایه‌ی سیاه روی پوزه و دم.

برای تمام نوع‌های این نژاد کمی رنگ سفید روی انگشت‌ها و جلوی سینه اشکالی ندارد.

اندازه، وزن و ابعاد

قد سرشانه: قد ایده‌آل متوسط در سرشانه برای نرها ۶۲ سانتی‌متر و برای ماده‌ها ۵۸ سانتی‌متر است. با  تقریب ۲ سانتی‌متر کمتر یا ۴ سانتی‌متر بیشتر.

وزن نر: تقریباً ۲۵-۳۰ کیلوگرم. ماده: ۲۰-۲۵ کیلوگرم.

ابعاد: قد سرشانه متوسط برای یک سگ بلژین شپرد نر بالغ ۶۲ سانتی‌متر است. طول بدن (از سرشانه تا انتهای کفل): ۶۲ سانتی‌متر. طول سر: ۲۵ سانتی‌متر. طول پوزه: ۵/۱۲ تا ۱۳ سانتی‌متر.

نقص‌ها

هر انحرافی از نکات گفته شده باید یک نقص در نظر گرفته شود و جدیت برخورد با این نقص به درجه و تأثیر آن بر سلامتی و خوشحالی سگ بستگی دارد.

ظاهر کلی: نداشتن وقار یا ظرافت کافی؛ خیلی سبک یا لاغر بودن؛ طول بیشتر از قد؛ مستطیلی شکل بودن بدن.

سر: سنگین یا بزرگ بودن بیش‌ازحد، تقارن نداشتن، به‌اندازه‌ی کافی مخروطی یا خشک نبودن؛ پیشانی گرد؛ زاویه‌ی اتصال پوزه به جمجمه زیاد یا کم؛ پوزه‌ی کوتاه یا مثلثی، بینی خمیده؛ تیغه‌های ابرو و گونه‌ی برجسته، کم‌رنگ بودن بینی، لب‌ها و پلک‌ها.

وضعیت دندان‌ها: دندان‌های پیشین که هم‌راستا نیستند. نقص‌های جدی: نداشتن یک دندان پیشین (۱I)، یک دندان آسیاب کوچک ۲ (۱ P2)، یک دندان آسیاب کوچک ۳ (۱ P3) یا سه دندان آسیاب کوچک ۱ (۳ P1).

چشم‌ها: روشن و گرد. گوش‌ها: بزرگ، بلند، پایه‌ی پهن، پایین، رو به داخل یا بیرون.

گردن: لاغر؛ کوتاه یا بلند.

بدن: خیلی بلند، قفسه سینه‌ی خیلی پهن (استوانه‌ای)

سرشانه‌ها: تخت، پایین.

خط بالای بدن: کمر و/یا گرده‌های بلند، ضعیف، آویزان یا قوس‌دار.

کفل: خیلی مورب، بیش‌ازحد عضلانی.

خط زیر بدن: خیلی بالا یا خیلی پایین، شکم بیش‌ازحد بزرگ.

دم: خیلی پایین یا خیلی بالا؛ قلاب شکل بودن یا داشتن انحراف.

پاها

استخوان‌های خیلی سبک یا خیلی سنگین، طرز ایستادن بد از دید کنار (به‌طور مثال خرده‌گاه جلوی مورب یا مچ ضعیف) یا از دید جلو (پنجه‌ها به سمت داخل یا بیرون، آرنج رو به بیرون و …) با از دید پشت (پاهای عقب خیلی نزدیک یا خیلی دور از هم یا خمیده، پس‌زانو نزدیک یا دور، …)؛ زاویه‌ی کم یا بیش‌ازاندازه.

پنجه‌ها: خیلی پهن. طرز راه رفتن: حرکات بسته، قدم‌های کوتاه، پیش روی با قدرت کم، انتقال بد نیرو پیش رانه از طریق کمر، بالا بردن پاها در راه رفتن. پوشش: برای هر ۴ نوع: خز زیرین ناکافی.

گرونندال و ترورن: پشمی، موجدار یا فر؛ موهای که به‌اندازه‌ی کافی بلند نیستند.

مالینویس: موهای نیمه  بلند در جایی که موها باید کوتاه باشند؛ موهای نرم. موهای زمخت در موهای کوتاه، موهای مجعد.

لیکنویس: موهای خیلی بلند، نرم، مجعد، فر یا خیلی کوتاه؛ دسته موهای نرم در میان موهای زمخت، موهای خیلی بلند در اطراف چشم‌ها یا قسمت پایین سر (چانه)؛ دم انبوه.

رنگ: برای هر چهار نوع: نشانه‌های سفید روی سینه به شکل یک کروات؛ رنگ سفید روی پنجه‌ها که از انگشتان فراتر می‌رود.

گرونندال: سایه‌ی قرمزرنگ در خز؛ کفل خاکستری‌رنگ.

ترورن: خاکستری.

ترورن و مالینویس: راه‌راه، رنگ سرد خز؛ سایه‌ی مشکی خیلی کم یا خیلی زیاد یا لکه‌های سیاه روی بدن، ماسک ناکافی روی صورت.

ترورن، مالینویس و لیکنویس: حنایی خیلی روشن، کمرنگ بودن رنگ اصلی یا رنگ و رو رفته بودن خز یک نقص جدی محسوب می‌شود. روحیه: نداشتن اعتمادبه‌نفس کافی یا عصبی بودن.

نقص‌هایی که باعث رد صلاحیت می‌شوند

روحیه: خشن یا خجالتی. هر سگی که نشانه‌های غیرعادی فیزیکی یا رفتاری از خود نشان دهد، رد صلاحیت می‌شود.

ظاهر کلی: نداشتن ویژگی‌های مربوط به انواع مشخص‌شده‌ی این نژاد.

وضعیت دندان‌ها: جلو یا عقب بودن فک پایین، حتی اگر دندان‌های بالا و پایین با هم تماس داشته باشند (قیچی برعکس)، ردیف نبودن جانبی دندان‌ها (cross bite)، نداشتن یک دندان نیش (۱ C)، نداشتن یک دندان کارناسیال بالا (۱ P4) یا کارناسیال پایین (۱ M1)، نداشتن یک دندان آسیاب (۱ M1 فک بالا یا ۱ M2 و ۱ M3 اشکالی ندارد)، یک دندان آسیاب کوچک ۳ (۱ P3) و یک دندان دیگر یا جمعاً ۳ دندان (به‌جز آسیاب کوچک ۱) یا بیشتر.

بینی، لب‌ها، پلک‌ها: کمبود رنگدانه.

گوش‌ها: افتاده یا ایستاده با عمل جراحی.

دم: نداشتن دم یا کوتاهی آن به‌طور طبیعی یا کوتاه کردن دم، خیلی بالا، حلقه‌دار یا فر خورده.

پوشش: نداشتن خز زیرین.

رنگ: هر رنگی به‌جز رنگ‌های توصیف‌شده، رنگ سفید زیاد روی سینه، به‌خصوص اگر تا نزدیکی گلو برسد. رنگ روی پنجه‌ها که از خرده‌گاه فراتر برود و شکل یک جوراب را تشکیل دهد، رنگ سفید هرجی بدن به‌جز جلوی سینه و  پنجه‌ها؛ نداشتن ماسک، روشن‌تر بودن پوزه نسبت به بقیه‌ی بدن در ترورن و مالینویس.

اندازه: بیشتر از حدود مشخص‌شده.

 

 

 

پارس کردن
  • 3:معمولی
آموزش‌پذیری
هوش
نام انگلیسی Belgian Sheepdog
اصل و نسب بلژیک
میزان فعالیت
  • بسیار فعال
قد
    55 - 66 سانتی‌متر
پوست و مو
  • بلند
وزن
    20 - 34 کیلوگرم
ویژگی‌ها
  • از باهوش‌ترین نژادها
  • نیازمند به اصلاح مو
ریزش مو
  • 3:معمولا
طول عمر
    12 - 14 سال
سایز
  • 4:بزرگ