خلاصه‌ی تاریخی داچ شپرد: در اصل کاربرد اولیه‌ی داچ شپرد، سگ گله در مناطق خارج از شهر بود. از زمان‌های اولیه، مردم هلند، فرهنگ کشاورزی داشتند که در کنار موارد دیگر، با گله‌های گوسفند ادامه می‌یافت. وظیفه‌ی سگ‌ها، دور نگه داشتن گله از محصولات کشاورزی بود که با گشت زدن لبه‌های جاده و مزارع انجام می‌شد.

آن‌ها همین‌طور گله را در راه مراتع معمول، بازار و بندرگاه‌ها همراهی می‌کردند. آن‌ها در مزرعه مرغ‌ها از باغچه دور می‌کردند و گاوها را برای دوشیده شدن دور هم جمع می‌کردند و گاری شیردوشی را می‌کشیدند. همچنین در صورتی که یک غریبه وارد مزرعه می‌شد، به کشاورز خبر می‌دادند. در حدود سال ۱۹۰۰ بیشتر گله‌های گوسفند در هلند ناپدید شده بودند.

توانایی‌های گوناگون داچ شپرد، او را برای آموزش دیدن مناسب می‌کرد که در آن زمان آغاز محبوبیتش بود. پس او شغل جدیدی به‌عنوان سگ پلیس، سگ جستجو و تعقیب و سگ راهنمای افراد نابینا شروع کرد. اما او هنوز هم توانایی گله‌داری را دارد. اولین استاندارد نژاد به ۱۲ ژوئن ۱۸۹۸ برمی‌گردد.
ظاهر کلی داچ شپرد: سگی با اندازه و وزن متوسط، عضلانی با ساختاری قدرتمند و متعادل. سگی با استقامت زیاد، روحیه‌ی سرزنده و حالتی هوشمند. بسته به نوع پوشش، این نژاد به این سه نوع تقسیم می‌شود: موکوتاه، موبلند و مو وزوزی.

تناسبات مهم داچ شپرد: طول بدن (از سرشانه‌ها تا انتهای کفل) با نسبت ۱۰ به ۹ از قد سرشانه‌ها بلندتر است. نسبت طول پوزه به جمجمه ۱ به ۱ است.

رفتار و روحیه داچ شپرد: سگی وفادار و قابل‌اطمینان، همیشه هوشیار، مراقب، فعال، مستقل، با استقامت، باهوش، آماده برای فرمان‌برداری و با روحیه‌ی واقعی یک سگ گله. داچ شپرد با اشتیاق با صاحب خود همکاری می‌کند و به‌طور مستقل هر وظیفه‌ای که به او داده شود را انجام می‌دهد. او باید توانایی همکاری با سگ‌های دیگر را داشته باشد تا بتواند از گله‌های بزرگ‌تر نیز محافظت کند.

سر

در تناسب با بدن. از بالا و نیمرخ، شکل گوه را دارد. شکلی نسبتاً بلند و بدون چین‌وچروک دارد، خشک با گونه‌های تخت و استخوان‌های گونه‌ی نه‌چندان برجسته. سر نوع نژاد مو وز به دلیل نوع پوشش مربعی شکل به نظر می‌رسد اما این خطای دید است.

بخش جمجمه: جمجمه: تخت. زاویه‌ی اتصال پوزه به جمجمه: اندک اما قابل‌مشاهده.

بخش صورت

پوزه: اندکی بلندتر از پیشانی تخت است. پل پوزه صاف و موازی با خط بالای جمجمه است.

بینی: سیاه. لب‌ها: محکم، با رنگدانه‌های زیاد. آرواره‌ها/ دندان‌ها: دندان‌های بالا و پایین به حالت لبه‌های قیچی بر هم قرار می‌گیرند. دندان‌های قوی، منظم و کامل هستند.

چشم‌ها: تیره‌رنگ با اندازه‌ی متوسط. چشم‌ها بادامی‌شکل و اندکی مورب هستند. چشم‌ها نباید خیلی دور از هم باشند و نباید برآمده باشند. گوش‌ها: اندازه‌ی متوسط، وقتی که سگ هوشیار و گوش‌به‌زنگ است، گوش‌ها بلند و ایستاده هستند.

گردن: خیلی کوتاه نیست، خشک، بدون چین‌وچروک و به‌تدریج به بدن متصل می‌شود.

بدن

محکم است، اما زمخت نیست.

خط بالای بدن: وقتی که گردن و سر در حالت طبیعی خود باشند، گردن به نرمی به خط بالای کمر متصل می‌شود.

کمر: صاف و محکم.

گرده: محکم، نه خیلی بلند و نه خیلی باریک. کفل: اندکی مورب، کوتاه نیست.

خط زیر بدن و شکم: کمی فرورفته.

سینه: عمیق با طول کافی، باریک نیست، قفسه‌ی سینه اندکی گرد است.

جلوی سینه: نسبتاً بزرگ و رشد کرده.

دم: در حالت استراحت سگ، مستقیم یا با اندکی قوس به پایین آویزان است. به پس‌زانو می‌رسد. در حال فعالیت به زیبایی رو به بالا قرار می‌گیرد. اما هیچ‌وقت پیچ‌خورده یا متمایل به یک سمت نیست.

پاها

بالاتنه

پاهای جلو قدرتمند، با طول خوب و عضلانی هستند. استخوان‌بندی محکم است، اما سنگین نیست. در حالت کلی همیشه مستقیم است، اما خرده‌گاه انعطاف کافی دارد. شانه: تیغه‌های شانه مورب هستند و به‌خوبی به بدن متصل شده‌اند.

بازو: طول بازو تقریباً برابر طول تیغه‌ی شانه است. با زاویه‌ی خوب به دیگر استخوان‌ها متصل می‌شود.

آرنج: به‌خوبی بازو و ساعد را به هم متصل می‌کند. پنجه‌های جلو: بیضی‌شکل، به‌هم‌پیوسته، انگشت‌های خمیده. ناخن‌های سیاه با کف پنجه‌های تیره و منعطف.

پایین‌تنه

پاهای عقب قدرتمند و عضلانی هستند. استخوان‌بندی محکم است، اما سنگین نیست. زاویه‌ی بیش‌ازحد ندارد.

ران و ساق: طول تقریباً برابر دارند.

پس‌زانو: به‌صورت عمودی زیر کفل قرار دارد.

انگشت پنجم: وجود ندارد.

پنجه‌های عقب: بیضی‌شکل، به‌هم‌پیوسته، انگشت‌های خمیده. ناخن‌های سیاه با کف پنجه‌های تیره و منعطف.

پوشش

موها

موهای کوتاه: تمام بدن را پوشانده‌اند. نسبتاً سفت و متراکم هستند، خز نه‌چندان کوتاه، خز زیرین پشمی. یال، پشت ران‌ها و حالت پر مانند دم کاملاً قابل‌مشاهده هستند.

موهای بلند: تمام بدن را پوشانده‌اند. بلند، صاف، متراکم، وقتی که لمس می‌شوند کمی زمخت هستند، فر یا مجعد نیست و خز زیرین پشمی دارد. یال و پشت ران‌ها به مشخص هستند.
دم به اندازه‌ی کافی پوشش دارد. سر، گوش‌ها و پنجه‌ها و پاهای عقب زیر پس‌زانو با موهای کوتاه و ضخیم پوشیده شده‌اند. پشت پاهای جلو پوشش بلندی دارند که به سمت پنجه کوتاه‌تر می‌شوند. گوش‌ها پوشش بلند ندارند.

موهای وزوزی: خز ضخیم، سفت و ژولیده و خز زیرین پشمی کل بدن به‌جز سر را پوشانده است. خز باید متراکم باشد. لب‌های بالا و پایین باید به‌خوبی پوشیده از مو باشند. ریش و سبیل، با دو ابروی مشخص و زبر و زمخت که چشمگیر هستند، اما مبالغه‌آمیز نیستند. موها نرم نیستند. موهای روی سر و گونه‌ها، کمتر رشد کرده‌اند. از نیمرخ به نظر می‌رسد که سر ظاهری مربعی دارد. مطلوب است که موهای پشت ران، بلند باشند.
دم از همه طرف با مو پوشیده شده است. رنگ راه‌راه ممکن است کمتر مشخص باشد زیرا که موها ژولیده هستند. پوشش وزوزی باید به‌طور متوسط دو بار در سال با دست کنده و مرتب شود.

رنگ

راه‌راه. رنگ اصلی طلایی یا نقره‌ای است. طلایی می‌تواند از شنی روشن تا قرمز بلوطی باشد. راه‌راه‌ها واضحاً تمام بدن را پوشانده‌اند، یال، پشت ران‌ها و دم. رنگ سیاه زیاد مطلوب نیست. یک ماسک سیاه مورد ترجیح است.
علائم سفید زیاد روی سینه و پنجه‌ها مطلوب نیستند.

اندازه و وزن

قد سرشانه: نرها: ۵۷-۶۲ سانتی‌متر. ماده‌ها: ۵۵-۶۰ سانتی‌متر

پارس کردن
  • 3:معمولی
آموزش‌پذیری
هوش
نام انگلیسی Dutch Shepherd
اصل و نسب هلند
میزان فعالیت
  • بسیار فعال
قد
    54 - 62 سانتی‌متر
پوست و مو
  • کوتاه
وزن
    19 - 34 کیلوگرم
ویژگی‌ها
  • مناسب برای خانواده‌ها
ریزش مو
  • 4:فصلی
طول عمر
    11 - 14 سال
سایز
  • 3:معمولی