خلاصه‌ی تاریخی داگو آرژانتینو: اصالت این نژاد به ایالت کوردوبا (Cordoba) در منطقه‌ی مدیترانه‌ای آرژانتین برمی‌گردد. به وجود آورنده‌ی این نژاد، دکتر آنتونیو نورس مارتینز (Antonio Nores Martinez) (1956-1907) یک جراح برجسته و فعال بود. او کار خود را بر اساس تلفیق نژادی هدفمند «سگ جنگجوی قدیمی کوردوبا» پایه‌گذاری کرد که نژادی پرقدرت و نتیجه‌ی تلفیق بولداگ و بول تریر بود.

او سگ‌های کاملاً سفید را برای پرورش انتخاب کرد که فک پایین جلو، سر سنگین و پوزه‌ی بلند نداشتند. بعد از یک تحقیق خلق‌وخوی کامل و با جزییات، در طول نسل‌های مختلف، او موفق شد خانواده‌های مختلف تشکیل دهد که همیشه با تلفیق نژادی سگ جنگجوی قدیمی کوردوبا با بولداگ انگلیسی، گریت دین، پیرنین ماستیف، بول تریر، بوکسر، پوینتر، داگ دو بردو و ولف هوند ایرلندی شروع می‌شدند. در ۱۹۴۷ این نژاد به وجود آمد و ژنوتیپ و فنوتیگ آن تثبیت شدند. در همان سال استاندارد نژاد در کلاب شکارچیان شهر بوئنس آیرس ارائه شد.

قدرت، سرسختی، حس بویایی و شجاعت او را به بهترین گزینه در گله‌ی سگ‌های شکار گراز وحشی، پکاری (گراز آمریکایی)، پوما (یوزپلنگ آمریکایی) و دیگر شکارچیان دام ساکن در مناطق وسیع و مختلف آرژانتین، تبدیل کرد. آنتونیو نورس این نژاد را برای این فعالیت سنتی اصلی به وجود آورد. در ۱۹۶۴، FCA (Federacion Cinoligica Argentina) و اجتماع روستایی آرژانتین (Sociedad Rulal Argentina) این نژاد را به رسمت شناختند و آن را در کتاب نژادها ثبت کردند. در سال ۱۹۷۳ FCI این نژاد را پذیرفت و که احتمالاً برای قدردانی از اشتیاق زیاد و تلاش‌ها و زحمت بی‌نظیر دکتر آگوستین نورس مارتینز (Augustin Nores Martinez)، برادر پایه‌گذار نژاد بود که این قدردانی را به‌واسطه‌ی اقدامات شخصی و سازمانی در FCA و کلاب داگو آرژانتینو «دکتر آنتونیو نورس مارتینز» به دست آورد.

ظاهر کلی داگو آرژانتینو: او یک سگ ورزشکار، نسبتاً بزرگ با نوع معمولی و اندازه‌های متناسب است. با ماهیچه‌های قوی و چابک، ظاهر او حس قدرت، انرژی و توانایی را القا می‌کند که برخلاف حالت دوستانه و آرام صورتش است. تماماً سفید است اما می‌تواند یک لکه‌ی سیاه روی جمجمه داشته باشد.

تناسبات مهم: اندازه سر متوسط، طول پوزه باید برابر با طول جمجمه باشد. قد سرشانه‌ها باید اندکی بلندتر از قد کفل باشد. عمق سینه باید حداقل ۵۰% قد سرشانه باشد. طول بدن باید حداکثر ۱۰% بیشتر از قد سرشانه باشد.

رفتار و روحیه: این سگ ساکت است و هیچ‌وقت برای مدت طولانی پارس نمی‌کند. بینی حساس و حس بویایی فوق‌العاده، چابک، قوی، تنومند و به‌خصوص شجاع است. به‌هیچ‌عنوان نباید در مقابل انسان‌ها خشن باشد، این ویژگی مهم به‌شدت بررسی می‌شود. او باید بدون قید و شرط صاحبش را دوست داشته باشد.

سر

اندازه‌ی متوسط، ظاهری قوی دارد. خط بالای جمجمه و خط بالای پوزه اندکی همگرا هستند.

بخش جمجمه

جمجمه

جمع‌وجور، از دید روبه‌رو و نیمرخ، به دلیل ماهیچه‌های بزرگ گردن و فک، محدب به نظر می‌رسد.

پس سر: برآمدگی پس سر قابل‌مشاهده نیست، زیرا عضله‌های قدرتمند گردن، آن را کاملاً می‌پوشانند. زاویه‌ی اتصال پوزه به جمجمه: مشخص است اما نباید عمیق یا با زاویه‌ی تند باشد.

بخش صورت: در طول جمجمه، خطی که دو ماهیچه‌ی گرد جلوی صورت را به هم متصل می‌کند از استخوان پس سر تا نقطه‌ی اتصال دو آرواره برابر است.

بینی: سیاه‌رنگ. سوراخ‌های بینی باز.

پوزه: هم‌اندازه با جمجمه، خط بالای پوزه اندکی فرورفته است. لب‌ها: سفت، لبه‌های آزاد، رنگ سیاه، هیچ‌وقت آویخته نیستند.

آرواره‌ها/ دندان‌ها: آرواره‌ها موقعیت درستی دارند، بزرگ و قوی هستند. فک پایین زیاد عقب یا جلو نیست. دندان‌های سالم با ریشه‌های نرمال و بزرگ. بهتر است که دندان‌ها کامل باشند. دندان‌های بالا به شکل لبه‌های قیچی بر دندان‌های پایین قرار می‌گیرند (دندان‌های بالا کمی جلوتر هستند)، اما گازانبری بودن دندان‌ها نیز قابل‌قبول است (دندان‌های بالا و پایین دقیقاً روی هم قرار می‌گیرند.

گونه‌ها: بزرگ و مشخص، پوشیده شده با پوستی سخت، بدون چین‌وچروک. ماهیچه‌های فک قوی. چشم‌ها: اندازه‌ی متوسط، بادامی‌شکل، رنگ تیره یا فندقی، با پلک‌های ترجیحاً سیاه. در پایین جمجمه قرار دارند، از هم دور هستند و حالتی سرزنده، باهوش اما پایدار و سرسخت دارند.

گوش‌ها: نقطه‌ی اتصال گوش‌ها به جمجمه، بالا قرار دارد. کج هستند. به دلیل پهن بودن جمجمه، از هم فاصله دارند. از لحاظ کاربردی باید بریده‌شده و ایستاده باشند و شکلی مثلثی و طولی کمتر از ۵۰ درصد طول لبه‌ی جلویی لاله گوش طبیعی را داشته باشند. اگر بریده نشده باشند، طول متوسط دارند، پهن، کلفت و تخت، با گوشه‌های گرد هستند. با موهای نرم پوشیده شده‌اند که کمی کوتاه‌تر از موهای بدن هستند. می‌توانند لکه‌های کوچکی داشته باشند. در حالت طبیعی به‌طوری آویخته هستند که پشت گونه‌ها را می‌پوشانند. وقتی‌که سگ گوش‌به‌زنگ و هوشیار است، ممکن است گوش‌ها نیمه ایستاده باشند.

گردن: کلفت، خمیده، پوست گلو بسیار کلفت است و چین‌های کوچک ایجاد می‌کند. حالت کشسانی پوست به دلیل بافت سلولی بسیار سست است.

بدن

مستطیلی، طول بدن (از نقطه‌ی شانه‌ها تا نقطه‌ی کفل) می‌تواند حداکثر ۱۰% بلندتر از قد سرشانه‌ها باشد.

خط بالای بدن: روی سرشانه‌ها بالاتر است و به نرمی به سمت کفل پایین می‌آید. ممکن است سگ‌های بالغ یک شیار متوسط روی ستون فقرات داشته باشند که به دلیل برجسته بودن ماهیچه‌های دو طرف ستون فقرات ایجاد شده است. از دید کنار نباید فرورفتگی داشته باشد.

سرشانه‌ها: قوی، مشخص و بلند. کمر: بسیار قوی با عضلات برجسته. گرده: کوتاه، پهن و بسیار عضلانی.

کفل: پهن و قوی و اندکی مایل. سینه: پهن و عمیق. از دید روبه‌رو و کنار، جناغ سینه باید به آرنج‌ها برسد و در نتیجه گنجایش تنفسی حداکثر را داراست. قفسه‌ی سینه بلند است و دنده‌ها نسبتاً خمیده هستند.

خط زیر بدن و شکم: در انتهای سینه اندکی رو به بالا می‌رود. هیچ‌وقت فرورفته نیست، قوی است و قدرت عضلات بالایی دارد.

دم: بلند است اما از مفصل پس‌زانو فراتر نمی‌رود. کلفت، نقطه‌ی اتصال دم به بدن، نه‌چندان بالا و نه‌چندان پایین است. در حالت استراحت سگ، دم با حالت طبیعی آویزان است و در حال فعالیت با قوس کافی بالا نگه داشته می‌شود.

پاها

بالاتنه

ظاهر کلی: پاها صاف و مستقیم، عمودی، با انگشت‌های کوتاه و نزدیک به هم.

شانه‌ها: عقب قرار دارند و ماهیچه‌های آن به خوبی رشد کرده‌اند. بازوها: طول مساوی با شانه، زاویه‌ی خوبی دارند.

آرنج: محکم، پوشیده شده با پوستی ضخیم و کشسان، بدون چین‌وچروک. به‌طور طبیعی به دیوار سینه چسبیده‌اند. ساعدها: طول مساوی با بازوها. عمود بر زمین، صاف با استخوان‌ها و عضله‌های قوی.

مفصل خرده‌گاه: پهن و هم خط با ساعد. بدون پوست چروکیده یا برجستگی استخوان. خرده‌گاه: نسبتاً تخت، با استخوان‌های قوی، از دید کنار کمی مورب اما نه بیش‌ازاندازه. پنجه‌های جلو: با انگشت‌های کوتاه و نزدیک به هم. با کف پنجه‌های قوی، ضخیم و مقاوم، ترجیحاً سیاه‌رنگ.

پایین‌تنه

ظاهر کلی: عضلانی، با خرده‌گاه کوتاه و انگشت‌های چسبیده به هم، بدون انگشت پنجم. زاویه‌ی متوسط.

ران‌ها: اندازه‌ی متناسب، با ماهیچه‌های قابل‌مشاهده و بزرگ. زانو: با زاویه‌ی مناسب.

ساق پاها: کمی کوتاه‌تر از ران، قوی و عضلانی. مفصل پس‌زانو: قسمت تارسوس-متاتارسوس کوتاه است، قوی و محکم که نیروی پیشرانه‌ی قدرتمند پاهای عقب را تضمین می‌کند. تارسوس تنومند است و مفصل پس‌زانو بسیار برجسته است. پس‌زانو قوی، تقریباً استوانه‌ای، عمودی و بدون انگشت پنجم است.

پنجه‌های عقب: مانند پنجه‌های جلو هستند، فقط کمی کوچک‌تر و اندکی بلندترند، اما بقیه‌ی ویژگی‌های مشابه را دارند.

طرز راه رفتن/ حرکت کردن: چابک و استوار، وقتی‌که سگ به چیزی علاقه‌مند می‌شود، به‌طور قابل‌توجهی تغییر می‌کند و حالتی هوشیار با واکنش‌های سریع می‌گیرد که مخصوص این نژاد است. با آرامش راه می‌رود. یورتمه بلندتر است، بالاتنه انعطاف خوب و پایین‌تنه، نیروی پیشرانه‌ی قوی دارند. در حال دویدن، تمام انرژی و قدرتش را به نمایش می‌گذارد. حرکات او، در راه رفتن، یورتمه رفتن و دویدن، چابک و استوار هستند. باید هماهنگ، متعادل و نمایش‌دهنده‌ی ساختار مستحکم بدن باشند. آهسته راه رفتن، قابل‌قبول نیست و یک نقص جدی محسوب می‌شود.

پوست

یکنواخت، ضخیم اما کشسان. بافت زیر پوست نیمه‌گشاد بسیار کشسان است، اما چروکیده نمی‌شود؛ به‌جز روی گلو که بافت زیرپوستی سست‌تر است. لب‌ها و پلک‌ها ترجیحاً رنگدانه‌های سیاه دارند. پوست سیاه‌رنگ، قابل‌قبول است.

پوشش

موها: یکنواخت، کوتاه، نرم، با طول متوسط ۵/۱ تا ۲ سانتی‌متر. ضخامت موها بستگی به اقلیم آب‌وهوایی دارد.

رنگ: کاملاً سفید، فقط یک لکه‌ی سیاه یا تیره‌رنگ روی جمجمه مجاز است که می‌تواند دور یک چشم یا روی گوش باشد. اندازه‌ی این لکه باید متناسب با اندازه‌ی سر باشد و بیشتر از ۱۰% آن را نپوشاند. در مقایسه‌ی دو سگ با کیفیت یکسان، سگ سفیدتر ارجح است.

اندازه و وزن

قد سرشانه‌ها: نرها: ۶۰-۶۸ سانتی‌متر. ماده‌ها: ۶۰-۶۵ سانتی‌متر.

قد ایده‌آل: نرها: ۶۴-۶۵ سانتی‌متر. ماده‌ها: ۶۲-۶۴ سانتی‌متر.

وزن تقریبی: نرها: ۴۰-۴۵ کیلوگرم. ماده‌ها: ۴۰-۴۳ کیلوگرم.

نقایص

هر انحرافی از نکات اشاره‌شده باید یک نقص در نظر گرفته شود و جدیت برخورد با این نقص باید متناسب با درجه‌ی آن و تأثیرش بر سلامت و خوشحالی سگ و توانایی او برای انجام وظیفه‌ی سنتی‌اش باشد.

نقایص جدی: رشد کم استخوان و ماهیچه‌ها (ضعف). قسمتی بی‌رنگ روی بینی سگ‌های بالغ. دندان‌های کوچک، ضعیف یا ناسالم. آنتروپیان، اکتروپیان (به داخل خم شدن پلک بالا یا پایین). چشم‌های گرد به دلیل حالت پلک‌ها، چشم‌های برآمده، رنگ روشن یا زرد. سینه‌ی بشکه‌ای. سینه‌ی کج. دنده‌های صاف.

کم بودن عمق سینه که به آرنج‌ها نرسد. کم بودن زاویه‌ی پاها. کفل بالاتر از سرشانه‌ها. راه رفتن آهسته. سگ‌های نر یا ماده که وزن مطابق با استاندارد ندارند، وزن نامتناسب با اندازه‌ی سگ.

پارس کردن
  • 3:معمولی
آموزش‌پذیری
هوش
نام انگلیسی Dogo Argentino
اصل و نسب آرژانتین
میزان فعالیت
  • بسیار فعال
قد
    60 - 68 سانتی‌متر
پوست و مو
  • بدون مو
وزن
    36 - 45 کیلوگرم
ریزش مو
  • 1: کم
طول عمر
    10 - 20 سال
سایز
  • 4:بزرگ