خلاصه‌ی تاریخی پودل عروسکی: ازلحاظ زبان‌شناسی، کلمه‌ی فرانسوی Caniche  پودل از کلمه‌ی cane کلمه‌ی فرانسوی به معنای اردک ماده مشتق شده است. در کشورهای دیگر، نام پودل عروسکی، با آب‌بازی کردن مرتبط است. در اصل از پودل عروسکی برای شکار اردک وحشی استفاده می‌شد. او از نوادگان باربت (Barbet) است و بسیاری از ویژگی‌های او را به ارث برده است. در ۱۷۳۴ به سگ ماده‌ی باربت، کنیش می‌گفتند. از آنجا کنیش و باربت به‌تدریج از هم فاصله گرفتند. پرورش‌دهندگان این نژاد بسیار تلاش کردند تا سگ‌های تک‌رنگ اصلی را به دست آوردند. پودل به‌عنوان یک سگ همراه بسیار محبوب شد، زیرا شخصیتی دوستانه، شاد و وفادار داشت و همین‌طور در ۴  اندازه با رنگ‌های مختلف وجود داشت که هرکسی می‌توانست با توجه به سلیقه‌اش از بین آن‌ها انتخاب کند.

ظاهر کلی پودل عروسکی: پودل اندازه‌ای متوسط و پوششی فرفری دارد که مشخصه‌ی متمایز نژاد است که می‌تواند فر یا طنابی باشد. ظاهر یک سگ باهوش را دارد، همیشه هوشیار و فعال است، ساختاری متوازن دارد و حسی از زیبایی و غرور القا می‌کند.

تناسبات مهم پودل عروسکی : طول پوزه تقریباً ۱۰/۹ طول سر است. طول بدن اندکی بلندتر از قد سرشانه‌هاست.

قد سرشانه‌ها عملاً برابر قد کفل است. قد آرنج ۹/۵ قد سرشانه است.

رفتار/ روحیه پودل عروسکی : برای وفاداری‌اش معروف است. به‌سرعت یاد می‌گیرد و آموزش او آسان است و درنتیجه یک سگ همراه بسیار دوست‌داشتنی است.

سر: مشخص، در یک خط مستقیم و در تناسب با بدن است. سر باید مخروطی باشد، نه‌چندان سنگین و نه خیلی ظریف.

بخش جمجمه

جمجمه پودل عروسکی: عرض آن کمتر از نصف طولش است. از دید بالا، کل جمجمه بیضی‌شکل و از نیمرخ، اندکی فرورفته است. محورهای جمجمه و پوزه اندکی از هم دور می‌شوند. قوس‌های ابرو نسبتاً مشخص هستند و با موهای بلند پوشیده شده‌اند. شیار جلوی صورت در بین دو چشم پهن است و به سمت پس سر باریک می‌شود و بسیار مشخص است. (در سگ‌های مینیاتوری کمتر مشخص است.) زاویه‌ی اتصال پوزه به جمجمه: فقط کمی مشخص است، اما باید وجود داشته باشد.

بخش صورت

بینی: بزرگ، از نیمرخ عمودی است. سوراخ‌های بینی باز هستند. در سگ‌های سیاه، سفید و خاکستری، بینی سیاه است و سگ‌های قهوه‌ای، بینی قهوه‌ای دارند. در سگ‌های حنایی (نارنجی/ قرمز) بینی با توجه به‌شدت رنگ حنایی، باید سیاه یا قهوه‌ای باشد. در سگ‌های حنایی روشن، بینی باید تا حد امکان تیره باشد.

پوزه: از نیمرخ، بالای پوزه کاملاً صاف است. طول آن تقریباً ۱۰/۹ طول جمجمه است. کناره‌های آرواره‌ی پایین باید تقریباً موازی باشند. پوزه قوی است. از نیمرخ، آرواره‌ی پایین شکل پایین پوزه را مشخص می‌کند، نه کناره‌های لب بالا.

لب‌ها: اندازه‌ی متوسط، نسبتاً به هم چسبیده، قطر متوسط دارند و لب بالا روی لب پایین قرار می‌گیرد، اما از آن آویخته نیست. سگ‌های سیاه، سفید و خاکستری، لب‌های سیاه دارند؛ در سگ‌های قهوه‌ای، لب‌ها نیز قهوه‌ای هستند. در سگ‌های حنایی نارنجی و حنایی قرمز، لب‌ها تقریباً قهوه‌ای تیره یا سیاه هستند. گوشه‌ی لب‌ها نباید چندان مشخص باشد.

آرواره‌ها/ دندان‌ها: دندان‌های قوی و کامل. دندان‌های بالا و پایین به شکل لبه‌های قیچی برهم قرار می‌گیرند.

گونه‌ها: برجسته نیستند و شکل استخوان گونه را دارند. بخش‌های زیر کاسه‌ی چشم مخروطی و کمی پر هستند. قوس‌های گونه‌ها اندکی مشخص هستند.

چشم‌ها: با دقت، هم‌سطح نقطه‌ی اتصال پوزه به جمجمه و اندکی مورب. بادامی‌شکل. رنگ سیاه یا قهوه‌ای تیره. در سگ‌های قهوه‌ای، چشم‌ها می‌توانند عسلی تیره باشند. در سگ‌های سیاه، سفید و خاکستری، خط دور چشم‌ها سیاه است و سگ‌های قهوه‌ای خط دور چشم قهوه‌ای دارند. در سگ‌های حنایی روشن، خط دور چشم باید تا حد امکان تیره باشد.

گوش‌ها: نسبتاً بلند، روی گونه‌ها افتاده‌اند، گوش‌ها در امتداد خطی که از بالای بینی و گوشه‌ی بیرونی چشم‌ها رد می‌شود، به سر متصل شده‌اند؛ تخت، بعد از نقطه‌ی اتصال پهن‌تر می‌شوند و سر گرد دارند. با موهای بلند و مجعد پوشیده شده‌اند. وقتی که گوش‌ها به جلو کشیده شوند، باید تا گوشه‌ی لب‌ها برسند یا در حالت ایده‌آل از آن هم فراتر رود.

گردن: قوی، بعد از پس گردن اندکی قوس‌دار است، طول متوسط و اندازه‌ی متناسب دارد. سر با غرور و رو به بالا است. گردن جین و چروک ندارد و مقطع عرضی آن بیضی‌شکل است.

بدن

متناسب. اندکی بلندتر از قد سرشانه.

خط بالای بدن: متوازن و فشرده. سرشانه‌ها: اندازه‌ی متوسط. قد سرشانه‌ها عملاً برابر با قد کفل است.

کمر: کوتاه.

گرده: محکم و عضلانی. کفل: گرد است اما آویزان نیست.

سینه: تا آرنج می‌رسد. عرض آن برابر ۳/۲ عمق آن است. جلوی سینه و اول استخوان جناغ باید اندکی برجسته و بالا باشد. در پودل‌های استاندارد، محیط سینه در پشت شانه‌ها باید ۱۰ سانتی‌متر بیشتر از قد سرشانه‌ها باشد. مقطع عرضی بیضی‌شکل و انتهای سینه پهن است. خط زیر بدن و شکم: فرورفته اما نه زیاد از حد.

دم: نقطه‌ی اتصال دم به بدن نسبتاً بالا و هم‌سطح گرده قرار دارد (در حالت ایده‌آل با خط بالای بدن زاویه‌ای مشابه عقربه‌های ساعت در ساعت۹:۱۰ دارد.)

پاها

بالاتنه

ظاهر کلی: کاملاً صاف و موازی، عضلانی با استخوان‌بندی محکم. فاصله‌ی آرنج تا زمین اندکی بیشتر از نصف قد سرشانه است.

شانه: مورب و عضلانی. تیغه‌ی شانه زاویه‌ای حدوداً ۱۱۰ درجه با استخوان بازو می‌سازد.

بازو: طول استخوان بازو مساوی طول تیغه‌ی شانه است.

کارپوس (مچ): در امتداد ساعد است.

متاکارپوس (خرده‌گاه): قوی و از دید کنار تقریباً عمودی.

پنجه‌های جلو: نسبتاً کوچک، محکم، به شکل یک بیضی کوتاه. انگشت‌های خمیده و نزدیک به هم. کف پنجه‌ها سفت و ضخیم هستند. ناخن‌های سگ‌های سیاه و خاکستری، سیاه هستند. در سگ‌های قهوه‌ای، ناخن‌ها هم قهوه‌ای هستند و در سگ‌های سفید ناخن‌ها می‌توانند هر رنگی از عاجی تا سیاه باشند. در سگ‌های حنایی ناخن‌ها قهوه‌ای یا سیاه هستند؛ با توجه به رنگ خز ناخن‌ها باید تا حد امکان تیره باشند.

پایین‌تنه

ظاهر کلی: پاهای عقب از دید پشت موازی هستند. عضلات بزرگ و چشمگیر دارند.

ران: عضلانی و قوی. زاویه‌ی بین لگن و ران باشد چشمگیر باشد.

زانو: زاویه‌ی بین ساق و ران باید چشمگیر باشد.

مفصل پس‌زانو: مفصل پس‌زانو زاویه‌ی خوبی دارد.

متاتارسوس (خرده‌گاه عقبی): نسبتاً کوتاه و عمودی. پاهای عقب پودل باید به‌طور طبیعی انگشت پنجم نداشته باشند. پنجه‌های عقب: نسبتاً کوچک، محکم، به شکل یک بیضی کوتاه. انگشت‌های خمیده و نزدیک به هم. کف پنجه‌ها سفت و ضخیم هستند. ناخن‌های سگ‌های سیاه و خاکستری، سیاه هستند. در سگ‌های قهوه‌ای، ناخن‌ها هم قهوه‌ای هستند و در سگ‌های سفید ناخن‌ها می‌توانند هر رنگی از عاجی تا سیاه باشند. در سگ‌های حنایی ناخن‌ها قهوه‌ای یا سیاه هستند.

طرز راه رفتن/ حرکت کردن: پودل حرکات سبک و جهشی دارد.

پوشش

پوست: بزرگ است اما گشاد نیست. رنگدانه‌های زیاد دارد. پوست پودل‌های سیاه، قهوه‌ای، خاکستری و حنایی باید متناسب با رنگ خزشان باشد. پودل‌های سفید در حالت ایده‌آل پوستی نقره‌ای‌رنگ دارند

موها: موهای فرفری، پرپشت با جنسی نرم و پشمی، بسیار مجعد، کشسان و مقاوم در برابر فشار دست. باید کلفت باشند و تمام بدن را پوشانده باشند، طول مساوی و فرهای یکسان داشته باشد. خز طنابی: پرپشت، از جنس نرم و پشمی و ضخیم، طناب‌های خاصی را تشکیل می‌دهند که باید طول حداقل ۲۰ سانتی‌متر داشته باشند.

رنگ

رنگ‌های خالص: سیاه، سفید، قهوه‌ای، خاکستری، حنایی. قهوه‌ای باید پررنگ، تیره، یکنواخت و گرم باشد. بژ و مشتقات روشن‌تر قهوه‌ای قابل‌قبول نیستند. خاکستری باید پررنگ و یکنواخت، نه متمایل به سیاه و نه متمایل به سفید باشد. حنایی باید یکنواخت باشد. می‌تواند حنایی کم‌رنگ، حنایی قرمز یا حتی حنایی نارنجی باشد. پلک‌ها، بینی، لب‌ها، لثه، سقف دهان، مقعد، کیسه‌ی بیضه و کف پنجه‌ها باید رنگدانه‌های زیاد داشته باشند. برای سگ‌های حنایی روشن، رنگدانه‌ها باید تا حد ممکن تیره باشند.

اندازه و وزن

در تمام انواع پودل، تفاوت‌های فیزیکی جنسی باید قابل‌مشاهده باشند. پودل استاندارد: بیشتر از ۴۵ سانتی‌متر و کمتر از ۶۰ سانتی‌متر با تقریب ۲ سانتی‌متر. پودل استاندارد، نسخه‌ی بزرگ‌شده‌ی پودل متوسط است و تمام ویژگی‌های آن را دارد. پودل متوسط: بیشتر از ۲۸ سانتی‌متر و کمتر از ۳۵ سانتی‌متر. پودل مینیاتوری باید ظاهر یک پودل متوسط کوچک‌شده را داشته باشد و تا حد امکان تناسبات و ویژگی‌های آن را حفظ کند؛ اما هیچ نشانه‌ای از کوتوله بودن نداشته باشد. پودل کوچک: بیشتر از ۲۴ سانتی‌متر (با تقریب ۱ سانتی‌متر) و کمتر از ۲۸ سانتی‌متر (ایده‌آل ۲۵ سانتی‌متر). پودل کوچک در حالت کلی، ویژگی‌ها و تناسبات کلی پودل مینیاتوری را دارد و باید تمام نکات استاندارد را رعایت کند.

پارس کردن
  • 2:به ندرت
آموزش‌پذیری
هوش
نام انگلیسی Poodle
اصل و نسب فرانسه
میزان فعالیت
  • با انرژی
قد
    5 - 25 سانتی‌متر
پوست و مو
  • بلند
وزن
    1 - 3 کیلوگرم
ویژگی‌ها
  • از کوچکترین نژادها
ریزش مو
  • 1: کم
طول عمر
    10 - 18 سال
سایز
  • 1:خیلی کوچک