خلاصه تاریخی گریت دین: به‌عنوان جد گریت دین امروزی، باید نگاهی به بولن‌بیسر (بولداگ) قدیمی و هتز و سائورودن (Hatz and Sauruden) (سگ شکاری گراز وحشی) که چیزی میان ماستیف انگلیسی قوی و گری هوند سریع و چابک بودند، بیندازیم. کلمه‌ی داگ آلمانی (Dogge) در ابتدا به معنی سگ بزرگ و قوی بود و به نژاد خاصی اشاره نمی‌کرد. بعداً اسامی خاص مانند اولمر داگ (Ulmer dogge) انگلیش داگ (English Dogge)، گریت دین (Great Dane)، هاتزرود (Hatzrude به معنی سگ شکاری)، سائوپکر (Saupacker به معنی یابنده‌ی گراز وحشی) و گروس داگ (Grosse Dogge به معنی سگ بزرگ) این سگ‌ها را بر اساس رنگ و اندازه دسته‌بندی کردند.

در سال ۱۸۷۸ کمیته‌ای ۷ نفره در برلین شکل گرفت که شامل پرورش‌دهندگان سگ فعال و داوران به ریاست دکتر بادینوس (Dr. Bodinus) بود و تصمیم گرفت تا تمام انواعی که به آن‌ها اشاره شد را به‌عنوان گریت دین (Deutche Doggen) طبقه‌بندی کند. درنتیجه بنیان یک نژاد جدای آلمانی شکل گرفت. در سال ۱۸۸۰ در یک نمایش سگ در برلین اولین استاندارد گریت دین (Deutche Dogge) نوشته شد.
از سال ۱۸۸۸ کلاب سگ‌های آلمانی (deutsche Doggen Club) این استاندارد را تحت اختیار خود گرفت و در طول سال‌ها بارها و بارها آن را اصلاح کرد. استاندارد امروزی مطابق ملزومات FCI است.

ظاهر کلی گریت دین: گریت دین در ظاهر شکوهمندش، بدن قوی و بزرگ و خوش ساختار را با غرور و قدرت و زیبایی ترکیب می‌کند. عضلانی، باوقار، ظاهر متوازن، بدن متناسب و به‌خصوص سری که نمایانگر احساسات است، گریت دین به چشم بیننده یک مجسمه‌ی شکوهمند می‌آید، که زیبایی او خیلی زمخت یا خیلی ظریف نیست. کاملاً متعادل است و دگر ریختی جنسی مشخصی دارد، او آپولوی تمام نژادها است.
تناسبات مهم: ساختاری تقریباً مربعی شکل، به‌خصوص در نرها. ماده‌ها ممکن است بدن کمی بلندتری داشته باشند.

رفتار/روحیه: دوستانه، بامحبت و ازخودگذشته برای صاحبانش. ممکن است در مقابل غریبه‌ها محتاط باشد، اما باید با اعتمادبه‌نفس، شجاع و رام باشد. سگ همراه و خانوادگی مطیع با مقاومت بالا در مقابل عوامل تحریک خشم، بدون خشونت.

سر

در توازن با ظاهر کلی. بلند و باریک، متفاوت و حاکی از احساسات. به‌هیچ‌عنوان شکل گوه نیست. مخروطی است، به‌خصوص زیر چشم‌ها. فاصله‌ی نوک بینی تا نقطه‌ی اتصال پوزه تا جمجمه برابر با فاصله‌ی این نقطه تا استخوان کوچک پس سر است. خط بالای پوزه و خط بالای جمجمه با هم موازی هستند. از دید روبه‌رو سر باید باریک و پل بینی باید پهن باشد.

بخش جمجمه

جمجمه: تیغه‌ی ابروها به خوبی رشد کرده‌اند، اما برجسته نیستند.

زاویه‌ی اتصال پوزه به بینی: کاملاً مشخص است.

بخش صورت

بینی: بزرگ، پهن است ولی چندان گرد نیست و سوراخ‌های بینی بزرگ دارد. به‌جز سگ‌هایی که سفید با خال‌های سیاه هستند، بینی باید سیاه باشد. در سگ‌های سفید با خال‌های سیاه، بینی سیاه مطلوب است، اما بینی دورنگه‌ی سیاه و صورتی یا بینی رنگ گوشت هم قابل‌قبول است. در سگ‌های خاکستری بینی زغالی‌رنگ (کمی روشن‌تر از سیاه) است.

پوزه: عمیق و تا حد امکان مربعی. پل بینی به‌هیچ‌عنوان نباید فرورفته یا برآمده یا عقابی باشد. لب‌ها: گوشه‌های لب به خوبی مشخص هستند. کناره‌های پوزه نه خیلی آویخته و نه خیلی جمع‌وجور هستند. لب‌ها رنگدانه‌های تیره دارند. در سگ‌های سفید با خال‌های سیاه، لب‌های رنگ گوشت یا دورنگه هم قابل‌قبول هستند.

آرواره‌ها/ دندان‌ها: آرواره‌های بزرگ و پهن. دندان‌های قوی کامل و بی‌عیب هستند (۴۲ دندان مطابق فرمول وضعیت دندان‌ها) دندان‌های بالا و پایین به شکل لبه‌های قیچی بر هم قرار می‌گیرند. هر انحرافی از وضعیت دندان‌های توصیف‌شده (به‌جز نبودن دندان‌های PM1 در فک پایین) به‌شدت نامطلوب است.

گونه‌ها: ماهیچه‌های گونه فقط کمی مشخص هستند و به‌هیچ‌عنوان برجسته نیستند. چشم‌ها: اندازه‌ی متوسط با حالتی سرزنده، دوستانه و باهوش. به شکل بادام با پلک‌های چسبیده به چشم‌ها. چشم‌ها خیلی از هم فاصله ندارند و باریک نیستند. چشم‌ها باید رنگ تیره داشته باشند، چشم‌های آبی یا زردرنگ به‌شدت نامطلوب هستند؛ بااین‌حال در سگ‌های خاکستری چشم‌های کمی روشن‌تر هم قابل‌قبول هستند. در سگ‌های سفید با خال‌های سیاه، چشم‌های آبی روشن یا دو رنگ متفاوت چشم‌ها قابل‌قبول هستند.

گوش‌ها: در حالت طبیعی آویخته هستند و نقطه‌ی اتصال آن‌ها به سر، بالا قرار دارد، اما بالای جمجمه یا خیلی پایین نیستند. اندازه‌ی متوسط، لبه‌ی داخلی گوش نزدیک به گونه‌ها آویزان است، اما خیلی تخت نیستند و با فاصله از کنار سر قرار ندارند.

گردن: بلند و خوش‌تراش، عضلانی. به‌هیچ‌عنوان کوتاه یا خیلی کلفت نیست. شکل مناسبی دارد و اندکی به سمت سر مخروطی می‌شود، خط بالای گردن قوس‌دار است. گردن را صاف و اندکی متمایل به جلو نگه می‌دارد، اما گردن مشابه گردن میش نیست (گردنی که پایین‌تر از شانه‌ها قرار داشته باشد و خط بالای بدن بعد از شانه‌ها یک فرورفتگی داشته باشد.) برجسته بودن گلو یا چین‌وچروک زیر گلو به‌شدت نامطلوب است.

بدن

سرشانه‌ها: بلندترین نقطه‌ی بدن قوی سگ، سرشانه‌ها هستند. سر تیغه‌ی شانه‌ها بالاتر از ستون فقرات است.

کمر: کوتاه و محکم، خط تقریباً صاف که به‌طور نامحسوس به سمت کفل پایین می‌رود. کمر به‌هیچ‌عنوان خیلی بلند نیست یا خط بالای بدن به سمت کفل بالا نمی‌رود.

گرده: اندکی قوس‌دار. پهن و عضلانی.

کفل: پهن و عضلانی. اندکی از استخوان لگن تا نقطه‌ی اتصال دم به بدن مورب می‌شود و به‌طور نامحسوس به دم می‌پیوندد. کفل نباید خیلی ناگهانی رو به پایین بیاید یا کاملاً صاف باشد.

سینه: به آرنج‌ها می‌رسد. قفسه سینه گرد است و تا نزدیکی پایین‌تنه ادامه دارد. قفسه سینه نباید بشکه مانند یا صاف باشد. سینه پهنا و عمق خوبی دارد. دو طرف سینه به‌هیچ‌عنوان نباید صاف باشند. سینه نباید کم‌عمق باشد. جلوی سینه بزرگ و چشمگیر است، گرچه استخوان‌های سینه نباید خیلی برجسته باشند. خط زیر بدن و شکم: شکم در نزدیکی انتهای بدن فرورفته است و در زیر بدن یک خط منحنی زیبا از زیر سینه تا شکم شکل می‌گیرد. شایسته نیست که سگ‌های ماده بعد از مادر شدن شکم آویخته داشته باشند.

دم: به پس‌زانو می‌رسد، نباید خیلی بلند یا خیلی کوتاه باشد. نقطه‌ی اتصال دم به بدن باید نسبتاً بالا و پهن باشد؛ نه خیلی بالا و نه خیلی پایین. خیلی کلفت نیست و به سمت انتهای دم به‌طور یکنواخت مخروطی می‌شود. در حالت استراحت، دم با قوسی طبیعی آویزان است. وقتی که سگ هوشیار و گوش‌به‌زنگ یا در حال حرکت است، دم شکل شمشیر خمیده به خود می‌گیرد، اما از خط کمر بالاتر نمی‌رود، هیچ‌گاه نباید بالاتر از خط کمر باشد. دم قلابی شکل یا پیچ‌خورده و دمی که به یک طرف انحراف داشته باشد، به‌شدت نامطلوب هستند.

پاها

بالاتنه

ظاهر کلی: باید به اندازه‌ی کافی زاویه‌دار باشد و استخوان‌ها و عضله‌های قوی داشته باشد.

شانه: عضلانی. تیغه شانه‌ی بلند و مورب زاویه‌ی ۱۰۰ تا ۱۱۰ درجه با بازو تشکیل می‌دهد. بازو: قوی و عضلانی، باید اندکی بلندتر از تیغه‌ی شانه باشد. آرنج: به سمت داخل یا بیرون نیست. ساعد: قوی، عضلانی. از دید روبه‌رو و کنار کاملاً صاف و عمودی است.
کارپوس (مچ): قوی، محکم، اندکی با ساختار ساعد متفاوت است. متاکارپوس (خرده‌گاه): قوی و از دید روبه‌رو مستقیم است. از دید کنار کمی به سمت جلو مورب است. پنجه‌های جلو: گرد، خمیده، انگشت‌های نزدیک به هم (مانند پنجه‌های گربه). ناخن‌ها کوتاه، قوی و تا حد امکان تیره‌رنگ هستند.
پایین‌تنه

ظاهر کلی: کل اسکلت بدن به ماهیچه‌های قوی پوشانده شده است که باعث می‌شود، کفل، گرده و ران‌ها به نظر پهن و گرد بیایند. پاهای عقب قوی و زاویه‌دار، از دید پشت، موازی با پاهای جلو هستند.

ران: بلند، پهن، و خیلی عضلانی. زانو: قوی، تقریباً به‌طور عمود زیر مفصل لگن قرار دارد. ساق پا: بلند و با طول تقریباً برابر ران، عضلانی. مفصل پس‌زانو: قوی و محکم، نه به سمت داخل و نه به سمت بیرون. متاتارسوس (خرده‌گاه عقبی): کوتاه، قوی، تقریباً عمود بر زمین. پنجه‌های عقب: گرد، خمیده، انگشت‌های نزدیک به هم (مانند پنجه‌های گربه). ناخن‌ها کوتاه، قوی و تا حد امکان تیره‌رنگ هستند.
طرز راه رفتن/ حرکت کردن: هماهنگ و منعطف، قدم‌های بلند، کمی جهشی. هیچ‌وقت با قدم‌های کوتاه یا آهسته راه نمی‌رود. پاها باید در حال حرکت موازی باشند و پاهای عقب و جلو هماهنگ هستند.

پوست و پوشش

چسبیده به بدن، با رنگ خالص، با رنگدانه‌های زیاد. در سگ‌های سفید با خال‌های سیاه، رنگدانه‌ها مطابق با علائم روی خز هستند. موها: بسیار کوتاه، ضخیم، نرم و چسبیده روی بدن، براق. به‌هیچ‌عنوان نباید زبر یا کدر باشند. دو خزه نیست.

رنگ

گریت دین در سه نوع رنگی متفاوت پرورش داده می‌شود:حنایی و راه‌راه، سفید با خال‌های سیاه و سیاه، خاکستری.
حنایی: حنایی طلایی روشن تا تیره. ماسک سیاه مطلوب است. نباید حنایی خاکستری یا تیره باشد. علائم سفید ندارد. راه‌راه: رنگ اصلی حنایی طلایی روشن تا تیره با خطوط سیاه تا حد امکان منظم و مشخص هم‌راستای دنده‌ها. ماسک سیاه مطلوب است. خطوط روشن یا رنگ‌پریده یا علامت‌های سفید ندارد.

سفید با خال‌های سیاه: رنگ اصلی سفید خالص ترجیحاً بدون راه‌راه . لکه‌های سیاه خالص که در کل بدن پخش شده‌اند و ظاهری مانند تکه‌های پاره شده دارند. لکه‌های خاکستری یا قهوه‌ای یا سایه‌ی این رنگ‌ها در لکه‌های سیاه و راه‌راه‌های خاکستری رو پس‌زمینه‌ی سفید، نامطلوب هستند. گروتیگر (Grautiger) رنگ اصلی خاکستری با لکه‌های سیاه، نه مطلوب است و نه باعث رد صلاحیت سگ می‌شود. سیاه: سیاه خالص، علائم سفید روی سینه و پنجه‌ها مجاز هستند. منتلتیگر (Manteltiger) هم شامل این دسته می‌شود که رنگ سیاه مانند یک کت یا پتو، بدن را می‌پوشاند و ممکن است که پوزه، گلو، سینه، شکم، پاها و انتهای دم سفید باشند. همین‌طور پلتنهوند (plattenhunde) که رنگ اصلی سفید با لکه‌های بزرگ سیاه است نیز جز این دسته حساب می‌شود. رنگ سیاه هیچ‌وقت نباید سایه‌ی حنایی، قهوه‌ای یا خاکستری داشته باشد. خاکستری: رنگ خاکستری فولادی خالص، علائم سفید روی سینه و پنجه‌ها مجاز هستند. مایه‌ی حنایی ندارد و خاکستری خیلی تیره نیست.

اندازه و وزن

قد سرشانه‌ها: نرها: حداقل ۸۰ سانتی‌متر، نباید از ۹۰ سانتی‌متر بیشتر باشد. ماده‌ها: حداقل ۷۲ سانتی‌متر، نباید از ۸۴ سانتی‌متر بیشتر باشد.

پارس کردن
  • 3:معمولی
آموزش‌پذیری
هوش
نام انگلیسی Great Dane
اصل و نسب آلمان
میزان فعالیت
  • با انرژی
قد
    71 - 81 سانتی‌متر
پوست و مو
  • بدون مو
وزن
    49 - 79 کیلوگرم
ویژگی‌ها
  • از بزرگترین نژادها
  • بدون مو
ریزش مو
  • 4:فصلی
طول عمر
    7 - 10 سال
سایز
  • 1:خیلی کوچک